Een elektrotechnisch project bestaat zelden uit één stuk werk. Er is een ontwerp, er zijn tekeningen en berekeningen, er is kabelwerk en kastenbouw, er is verlichting, er zijn data- en beveiligingsinstallaties, en na oplevering is er garantie, storingsdienst en onderhoud. Elk van die onderdelen kan door een andere partij worden gedaan. En elk van die keuzes voegt een grens toe.
Op die grenzen gaat het mis. Niet omdat de partijen slecht werk leveren, maar omdat niemand het stuk tussen hen in bezit.
Waar de grenzen liggen
Een paar voorbeelden van raakvlakken die in vrijwel elk project voorkomen:
- Ontwerp en uitvoering. De tekenaar rekent met een kabeltracé dat in het gebouw niet blijkt te passen. De uitvoerder lost het ter plekke op. Wie werkt de tekening bij, en wie controleert of de afwijking nog aan de norm voldoet?
- Sterkstroom en data. De elektricien legt de voeding, een andere partij legt het netwerk. De wandcontactdoos zit op 30 centimeter, de data-aansluiting op 45. Voor wie is de extra dag werk?
- Installatie en beveiliging. De brandmeldinstallatie moet bij alarm de verlichting, de toegangscontrole en de ventilatie aansturen. Drie leveranciers, drie handleidingen, één koppeling die door niemand is getest.
- Oplevering en nazorg. Een half jaar na oplevering valt een groep uit. De installateur zegt dat het aan de kastenbouwer ligt, de kastenbouwer verwijst naar het ontwerp. U staat ondertussen met een donkere verdieping.
Wat het u kost
De kosten van een gesplitste opdracht staan niet in de offertes. Ze zitten in:
- Coördinatietijd. Iemand moet de partijen op elkaar afstemmen, planningen naast elkaar leggen en raakvlakken bewaken. Als u dat niet expliciet inkoopt, doet u het zelf, of doet niemand het.
- Meerwerk op raakvlakken. Elk gat tussen twee opdrachten wordt gevuld met meerwerk, en meerwerk wordt zelden concurrerend geprijsd.
- Vertraging. Als partij B wacht op partij A en A wacht op een beslissing van u, staat het project stil terwijl de huur doorloopt.
- Onduidelijke garantie. Bij een storing moet eerst worden vastgesteld wiens onderdeel het is, voordat iemand in actie komt. Dat kost tijd op het moment dat u die het minst heeft.
- Onvolledige documentatie. Revisietekeningen, meetrapporten en groepenverklaringen komen van verschillende partijen in verschillende formaten, of komen niet. Bij de volgende verbouwing of de eerstvolgende NEN 3140-inspectie betaalt u daarvoor.
Drie manieren om verantwoordelijkheid te organiseren
Er is niet één juiste manier. Wel drie herkenbare modellen, elk met een prijs.
1. U coördineert zelf. U sluit met elke partij een eigen contract en bewaakt zelf de raakvlakken. Dit werkt als u een eigen technische projectleider heeft met tijd en kennis van elektrotechniek. Zonder die persoon is het het duurste model, ook al lijkt het op papier het goedkoopste.
2. Een hoofdaannemer coördineert. De bouwkundig aannemer neemt de elektrotechniek als onderaanneming mee. U heeft één contract, maar de aannemer is zelf geen elektrotechnisch specialist. De kwaliteit hangt dan af van hoe goed hij zijn onderaannemer kent en aanstuurt. Bij grote utiliteitsprojecten is dit gebruikelijk en werkt het goed, mits de elektrotechnische partij vroeg aan tafel zit.
3. Eén elektrotechnische partij is eindverantwoordelijk. Eén partij neemt het complete traject, van inventarisatie en engineering tot uitvoering, oplevering en nazorg. Waar specialistische kennis nodig is, schakelt die partij zelf partners in, maar blijft zelf aanspreekbaar voor het resultaat. U heeft één contract, één planning, één garantie en één telefoonnummer bij een storing.
Het derde model is niet per definitie goedkoper in de aanneemsom. Het is wel voorspelbaarder in de totale kosten, omdat de raakvlakken binnen één organisatie liggen en dus niet tot meerwerk tussen partijen leiden.
Waar u op let als u met één partij werkt
Eén eindverantwoordelijke is alleen een voordeel als die partij het ook waarmaakt. Vraag daarom door:
- Heeft de partij eigen engineeringcapaciteit, of wordt het ontwerp volledig uitbesteed?
- Kan de partij opschalen als het project groter of urgenter wordt, en met wie dan?
- Welke onderdelen worden door partners gedaan, en wie is dan uw aanspreekpunt?
- Hoe zien garantie, storingsdienst en nazorg er concreet uit, en staat dat in het contract?
- Hoe wordt de documentatie bij oplevering aangeleverd: revisietekeningen, meetrapporten, groepenverklaringen?
- Welke certificeringen heeft de partij zelf, en eist zij die ook van haar partners?
Een partij die deze vragen vlot en concreet beantwoordt, heeft het traject eerder gelopen.
Tot slot
Bij Thodé Techniek is het nemen van eindverantwoordelijkheid de kern van onze werkwijze. Wij verzorgen het traject in zes fasen, van inventarisatie en engineering tot oplevering en nazorg, en waar gespecialiseerde partners nodig zijn, blijven wij het aanspreekpunt en verantwoordelijk voor het resultaat. Onze partners en onderaannemers zijn zonder uitzondering VCA-gecertificeerd. Wilt u weten hoe dat er voor uw project uitziet, dan bespreken wij dat graag vrijblijvend.